دانشگاه امام صادق علیه السلام مطالعات قرآن و حدیث 2008-3211 11 2 2018 08 23 The Impact of Conceiving the Qur’an as Masculine on the Seven Readings تأثیر عقیدۀ «مذکر انگاری قرآن» بر قرائات هفت‌گانه 111 134 2255 10.30497/quran.2018.2255 FA الهه شاه پسند استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم آلاء وحیدنیا استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2018 01 15 Masculinity is attributed to the Qur’an by Ibn Mas‘ūd (d. 32/652) who called reciters to treat it as such and mainly opt for <em>yā’</em> in cases of doubt in selecting between <em>tā’</em> and <em>yā’</em>. Striving for an appreciation of the claim is conducive, in Arabs’ conception, to conceiving as masculine what is divinely accorded any worth and significance. Accordingly, hadith scholars and litterateurs have referred to themselves as masculine and have termed their disciplines as such. Furthermore, considering the great impacts of Ibn Mas‘ūd on the readings adopted by reciters flourishing in early Islamic times and his report that resembles a reading principle, the present study investigates the reciters’ degrees of such impact ability. Aiming at studying the significance of the reading principle in question on the ‘seven readings’, the present study provides a textual analysis of the reports, with an eye to their transmission authorities, and approximate times and places of their transmission. On the other hand, the readings that are equivocal as to the masculinity and femininity of verbal forms have been provided along with the degrees of masculinity in each report. The study reveals that readings by Kisā’ī, Ḥamza, and ‘Ᾱṣim are, in descending order, indicative of utmost masculinity, beaconing Ibn Mas‘ūd’s profound impact on Kufan readings, since such reports found further prevalence in Kufa. The topic treated in this article is unprecedented in the literature devoted to the disciplines in question. ابن‌مسعود، قرآن را مذکر خوانده و از قاریان دعوت کرده است که متناسب با یک امر مذکر با آن برخورد کنند. او از آنها می‌خواهد در هنگام تردید بین تاء و یاء، اصل را بر یاء قرار دهند. تلاش برای فهم معنای این سخن، به انگارۀ عرب در مذکر شمردن آنچه در نظر او گران‌مایه است، رهنمون می‌شود. با همین دیدگاه، عالمان حدیث و ادب نیز خود را ذکور و علمشان را مذکر خوانده‌اند. گذشته از چنین دیدگاهی، با توجه به جایگاه تأثیرگذار ابن‌مسعود در قرائات قاریان صدر اسلام، و نیز صورت خبر او که به یک اصل قرائی شبیه است، بررسی تأثیرپذیری یا عدم تأثیرپذیری قاریان از سخن او، مسألۀ این پژوهش را تشکیل داده است. این مقاله به منظور بررسی نقش این اصل قرائی بر قرائات هفت‌گانه، به تحلیل متنی و سندی این اخبار پرداخته و از این رهگذر به زمان تقریبی و مکان رواج آنها دست یافته است. از سوی دیگر، قرائاتی که بین تذکیر و تأنیث افعالِ با فاعل مؤنث مردد هستند، گردآوری و میزان تذکیر در هریک را استخراج کرده و دریافته است که قرائت حمزه، کسائی و عاصم، به ترتیب از بیشترین میزان تذکیر برخوردار هستند. این مسأله، مؤیدی بر تأثیر زیاد ابن‌مسعود بر قرائات کوفی است؛ چنان‌که بیشتر این اخبار نیز در کوفه رواج داشته‌اند. https://qhs.isu.ac.ir/article_2255_c2ba1bc54b239208cb37b901c0d3b363.pdf