دانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723A comparative Study of the Verse Convention from the Perspective Professor Martyr Motahari and Ayatollah Javadi Amoliبررسی تطبیقی آیه میثاق از نظر استاد شهید مطهری و آیت الله جوادی آملی530162210.30497/quran.2015.1622FAمرضیهآب یاریدانشجوی دکتری رشته حکمت متعالیه دانشگاه فردوسی مشهدعلی اکبرنصیریاستادیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستانJournal Article20140502One of the most important Quranic evidences about be innate religious Learning’s, is verse 172«أَلَسْتُ بِرَبِّکُم قالُوا بَلى» that can know it an argument against enemies and deny - makers of the religion. Different Opinions have been raised about this verse by earlier and succulents; some have considered this verse allegory and others believe that the verse is explaining an external reality. when necessity of this subject is found that difference of several ideas and apparently contradictory in this field, be frustrated the minds of custom and specially Enthuse of this field.
The present study after examining opinions and views of Martyr Motahari and Master Javadi Amoli about the curved universe, states that similarity of these two honorable scholars is into grant favor to Scholarly Tabatabaei 's view, with this difference that Martyr Motahari apparently has accepted the theory but Master Javadi has contradicted it .It seems that innovation of this article is that it can gathering the "malakut" view point of Allameh Tabatabaei with nature view point of Professor Javadi Amoli. یکی از مهمترین استنادات قرآنی در فطری بودن معارف دینی، آیه 172 اعراف «أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلى» است که میتوان آن را احتجاجی در برابر معاندین و منکرین دین دانست. آرای گوناگونی از متقدمین و متأخرین در مورد این آیه مطرح شده است؛ برخی آیه را در حد تمثیل دانستهاند و بعضی دیگر معتقدند که آیه درصدد بیان واقعیت خارجی است. ضرورت بحث از این موضوع، زمانی نمایان میشود که اختلاف نظرات متعدد و به ظاهر متناقض در این زمینه، موجب تشویش اذهان عرف و به ویژه علاقهمندان به این بحث میشود.
مقاله حاضر پس از بررسی نظرات دیدگاههای شهید مطهری و استاد جوادیآملی پیرامون عالمذر، بیان میدارد که وجه تشابه این دو بزرگوار در عنایت به دیدگاه علامه طباطبایی است با این تفاوت که شهید مطهری ظاهراً این نظریه را پذیرفتهاند ولی استاد جوادی آن را نقد نمودهاند، به نظر میرسد نوآوری نوشتار حاضر این است که میتوان دیدگاه ملکوت علامه طباطبایی را با نظریهی فطرت استاد جوادیآملی جمع نمود.https://qhs.isu.ac.ir/article_1622_c7af0926b294e47e52e46cfebe173f20.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723The process of orientalist’s conclusion in “the history of Quran” issuesفرآیند نتیجه گیری مستشرقان در مسائل تاریخ قرآن3167162310.30497/quran.2015.1623FAعباساشرفیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علامه طباطباییزهرابشارتیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20141025Orientalist in dealing with Quranic issues have two general positive and negative approaches. This article based on their perspective using content analysis and analyzing the tools of these mantic data answer to question:
“what is the process of orientalist’s conclusion in Quranic studies? This study shows, despite of positive viewpoints of some orientalists, they reject the prophet hood and Islam as a religion, but some of them was fairly approved the Quran as guidance book. Analyzing their negative attitudes toward Quran shows that their doubts converts to complacency and implicitly.مستشرقان در مواجهه با مسائل تاریخ قرآن، دو رویکرد کلی- مثبت و منفی- داشتهاند. این نوشتار بر آن است دیدگاههای مستشرقان را با استفاده از روش تحلیل محتوا و با بهره گیری از ابزار طول معنایی مورد واکاوی قرار داده و به این پرسش که: فرآیند نتیجهگیری مستشرقان در مسائل تاریخ قرآن چگونه است؟ پاسخ دهد.
پژوهش حاضر نشان میدهد غالب مستشرقان، علی رغم طرح دیدگاههای مثبت، از تایید رسالت و شریعت اسلامی خودداری مینمایند. لکن برخی، انصاف بیشتری به خرج داده و قرآن را در جایگاه خود که کتاب هدایت و بخشی از یک رسالت است، مورد توجه قرار دادهاند. تحلیل رویکردهای منفی مستشرقان نیز بیانگر این نکته است که با گذشت زمان، نوع شبهه افکنی ایشان در موضوعات تاریخ قرآن پیچیدهتر و به صورت ضمنی و غیر صریح بیان شده است. بر این اساس تقطیع آثار مستشرقان و خوشنودی از ظاهر کلام ایشان، بدون نظرداشت بار معنایی آن، امری پرمخاطره است.https://qhs.isu.ac.ir/article_1623_fc528592c3858f90196fbfacc814f235.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723Due to the issuance As a way of Critical commentary to Nahj-al-Balaghehتوجه به سبب صدور به مثابه روشی برای نقد شروح نهج البلاغه6996162410.30497/quran.2015.1624FAمهدیایزدیدانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق(ع)0009-0005-9988-8509مسعودامانلودانشجوی دکتری علوم و معارف نهج البلاغه دانشگاه کاشانJournal Article20150201Nahj as a legacy of written tradition plays an important role in Islamic culture. One of the most important tools for understanding the tradition is to know its issuance. If overlooked, the lack of knowledge of the issuance could result in an incomplete and incorrect understanding of the text in some cases. Due to the historic-oriented nature of Nahj, the study of the issuance sermon in this book is of great importance.
That is why some commentators of Nahj, with no regard toward the issuance matter, have come up with an understanding of the text which has nothing in common with the context of the issue; In other words, they have reached an inadequate understanding of the text. In contrast, other commentators, who have paid attention to the issuance, have achieved a rational and logical understanding. The present article attempts to observe the issuance and its importance. In addition, it presents a critical and comparative study of examples of commentaries with and without regard to the issuanceنهج البلاغه به عنوان یک میراث حدیثی مکتوب اهمیت فراوانی در فرهنگ اسلامی دارد. یکی از مهمترین ابزارها برای فهم یک حدیث، دانستن سبب صدور آن است به طوری که در برخی مواقع عدم اطلاع از سبب صدور، موجب فهم ناقص و حتی اشتباه از متن میشود و با توجه به صبغه غالب تاریخی نهج البلاغه، بررسی سبب صدور خطبههای این کتاب از اهمیت فراوانی پیدا میکند. به همین دلیل است که برخی از شارحان نهج البلاغه بدون توجه به سبب صدور خطبههای نهج البلاغه برداشتی از متن کردهاند که هیچ تناسبی با فضای صدور ندارد و به عبارت دیگر فهم ناقص از متن داشتهاند و از سوی دیگر شارحانی دیگر به سبب صدور توجه کرده و به فهم و برداشت منطقی و مستدل دست یافتهاند. در مقاله حاضر تلاش شده است تا ضمن اشاره به بحث سبب صدور و اهمیت آن نمونههایی از شرحهایی که بدون توجه به سبب صدور شرح نادرستی ارائه دادهاند و از سوی دیگر همان شرحها به وسیله شروحی که به سبب صدور توجه کردهاند، نقد شوند.https://qhs.isu.ac.ir/article_1624_9327969053c0068dd9e07c529866b94d.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723Criticism of a Hadith Concerning Islam Prophet's anger at Hazrat Zahraنقد روایتی مبنی بر غضب پیامبر اکرم(ص) بر حضرت زهرا(س)97126162510.30497/quran.2015.1625FAهاجربناییدانشجوی کارشناسی ارشد تفسیر اثری دانشگاه اصفهان و دانش آموخته دانشگاه معارف قرآن و عترتمحمد حسینقاسم پیوندیاستادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز0000-0002-7466-5932Journal Article20141126The forging of hadiths bring us about no to accept every hadith which we face easily but lead us to apprise it with some firm standards. This article by a descriptive and annalistic method is an external and internal criticism of a putative hadith concerning Islam prophet's annoyance and anger at hazrat Zahra due to her installation of blinds on the door and use of necklaces and bracelets.
The authors have proved the weakness of hadith document in Shiite and Sunni sources and recognized this hadith at a textual approach also as an anxious text and in opposition to the Quran, deterministic tradition and history, her behavior and other hadiths.
Against, the authors have recognized the prophet's forbiddance of installation of designed blinds and of use of golden necklace and bracelets in addressing to his wives. At the end, the authors reviewed aim of appearance of such hadiths in hadith sourceپدیده وضع در روایات موجب شده است تا در بررسی روایات به سادگی به قبول روایات نپرداخته و با معیارهای متقن اعتبار آن را سنجید. مقاله حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به نقد بیرونی و درونی روایتی مشهور مبنی بر ناراحت شدن و غضب پیامبر(ص) بر حضرت زهرا(س) به علت نصب پرده بر درب خانه و استفاده از گردنبند و دستبند پرداخته است. نگارنده، ضعف سند روایت را در منابع شیعه و اهل سنت اثبات کرده است و از لحاظ متن نیز آن را مضطرب و مخالف و در تعارض با قرآن، سنت قطعی، تاریخ قطعی، روایات دیگر میداند. در مقابل نیز نهی پیامبر(ص) را برای نصب پرده پر نقش و نگار و استفاده از گردنبند و دستنبند طلا مربوط به زنان پیامبر(ص) میداند. در آخر نیز هدف از ورود چنین روایاتی را در منابع حدیثی مورد بررسی قرار داده است.https://qhs.isu.ac.ir/article_1625_a981f2b708044d6fb4a71a1463242520.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723A Study of Ambiguity in the Doctrinal Ahadith of Al-Kafi, in Majlesi and Mazandarani Viewبررسی مسئله تشابه در احادیث اعتقادی الکافی از نگاه مجلسی و مازندرانی127158162610.30497/quran.2015.1626FAمهدیجلالیدانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهدحسننقی زادهعضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهدمصطفیفروتن تنهادانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد0000-0003-2073-9315Journal Article20150419Ahadith (traditions) of Imams, have Muhkam (Precise) And Mutashabeh (Ambiguous) like the Quran. Some Doctrinal hadiths, have misgiving in its meanings and incredible apparent, that the explainers of ahadith, explain its incredible outwards and explicate them to troubleshoot. This act, sometimes was with using term "Tashabuh", and the other time was without using this term.<br />In this article we are seeking the act of two explainer of al-kafi in describing and exploring Ambiguous traditions in doctrinal ahadith of al-kafi, I mean Allame Majlesi and Mowla Saleh Mazandarani. This text within showing their belief to importance of this subject in hadith, like importance of it in Quran, pay to their theatrical foundations in this subject and shows that they have sufficient attention to it and says that they try toward unfastening and solving the ambiguity and the apparent conflict of the that ahadith. And finally criticise their definition of "ambiguity in hadith" and their examples for it.احادیث معصومین(ع) همانند قرآن، محکم و متشابه دارند. برخی از احادیث اعتقادی، مفادی شبههانگیز و ظاهری غیرقابلقبول دارند که شارحان حدیث، به شرح ظواهر غیرقابلقبول و تأویل برای رفع اشکال آنها پرداختهاند. این رویکرد، گاهی با استفاده صریح از اصطلاح تشابه و زمانی بدون اشاره به این اصطلاح بوده است. در این مقاله در پی بیان چگونگی عملکرد دو شارح الکافی یعنی علامه مجلسی و مولی صالح مازندرانی در تعریف و واکاوی متشابهات حدیثی در روایات اعتقادی الکافی هستیم. این نوشتار ضمن نشان دادن باور آن دو به اهمیت این مقوله در حدیث بسان اهمیت آن در قرآن، به مبانی نظری آن دو در این مسئله پرداخته و نشان میدهد که توجه جدی و وافی به این مقوله داشته و در جهت حل تشابه و رفع تعارض ظاهری اینگونه اخبار حرکت کردهاند. درنهایت، نقدهایی بر تعریفشان از تشابه در حدیث و مصداقهایی که برای حدیث متشابه آوردهاند، وارد شده است.https://qhs.isu.ac.ir/article_1626_bc573864331a9e42e4511de6f678aa83.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723A Historical Study on “Qirā’at al-Ammat” and its Relationship with Asim’s Qirā’at as Transmitted by Hafsبررسی تاریخی «قرائة العامة» و ارتباط آن با روایت حفص از عاصم159186162710.30497/quran.2015.1627FAبی بی زینبحسینیاستادیارگروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه یاسوجمرتضیایروانیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20140926Qirā’at of the Qur’an is one of the most important historical issues around the holy Qur’an. Shiite and Sunni Qur’an researchers have been divided on when the difference in Qirā’at first appeared, whether such difference is attributable to Prophet Muhammad or qurrā’, frequency of Qirā’āt, the seven Qirā’āt, etc. It seems that the methodology used so far in such researches by Muslim Qur’an researchers has been based on reliance on readings transmitted by the transmitters of Ummayid era. Given that historical reports are liable to forgery and falsification, it seems that it would be useful to use a methodology that is based on the study of documents and proof. This research aimed to answer the question whether there has been a generally accepted Qirā’at before the unification of copies of the Qur’an in Uthman’s time, and if Qirā’at by the general Muslim public is based on Asim’s Qirā’at as transmitted by Hafs in the early Islamic period. It is seen from the study of samples and evidence from commentary books from the 2<sup>nd</sup> century A.H. that the scholars at that time such as Fara’, Akhfash, Abu Ubaydah Mu’mar Ibn Muthana, etc. recognized a Qirā’at called “Qirā’at al-Ammat”, which Qirā’at conforms to today’s Qirā’at by Muslims. This study was carried out using the methodology of the historical study of documents and evidence. Another piece of evidence is provided through comparison of San’a’ Manuscript from Uthmani copies with Asim’s reading as transmitted by Hafs, while San’a’ copies are based on other Qirā’āt. Thus, there is a strong likelihood that difference in Qirā’at first appeared after the unification of copies by Uthman<em>قرائت قرآن، یکی از مهمترین مسائل تاریخ قرآن کریم است، درباره زمان پیدایش اختلاف قرائات، انتساب آن به پیامبر یا قراء، تواتر قرائات، قرائات سبع و... دیدگاههای متعددی از جانب قرآن پژوهان شیعه و اهل سنت ارائه شده است، به نظر میرسد، روشی که تا کنون برای این پژوهشها، از جانب قرآن پژوهان مسلمان استفاده شده است، بیشتر مبتنی بر اعتماد به گزارشهای روایی عصر اموی بوده است، با توجه به امکان وجود جعل و تحربف در گزارشهای تاریخی به نظر میرسد، روش مطالعه اسناد و شواهد، در این زمینه روشی سودمند باشد.</em>
<em>این پژوهش در پی یافتن پاسخ این پرسش است که؛ آیا قرائتی عمومی و مورد اتفاق قبل از توحید مصاحف عثمان و یا بعد از آن، که با قرائت امروز مسلمانان همخوانی داشته باشد، وجود داشته است؟ آیا قرائت توده مسلمانان در عصر حاضر، بر اساس روایت حفص از عاصم است، یا همان قرائت العامة در صدر اسلام است؟ بررسی نمونهها و شواهد در کتب تفاسیر قرن دوم هجری نشان میدهد، در آن زمان در بین دانشمندانی چون فراء، اخفش، ابوعبیده معمر بن مثنی، ... قرائتی وجود داشته که از آن تعبیر به «قراءة العامة» میشده است، و آن قرائت با قرائت امروز مسلمانان انطباق دارد، این مطالعه با روش مطالعه تاریخیِ شواهد و مدارک صورت گرفته است. شاهد دیگر، مقایسه نسخه خطی صنعاء از مصاحف عثمانی، با مواردی است که تنها حفص از عاصم، به آن قرائت خوانده است. مصحف صنعاء بر اساس سایر قرائات است لذا این احتمال وجود دارد که دوره پیدایش اختلاف قرائات، بعد از توحید مصاحف، توسط عثمان بوده است</em>https://qhs.isu.ac.ir/article_1627_97d0145823aeb8ed80617be62e08bdcc.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723The Rule of Friday prayer through verses of The Quran and Traditions of Infalliblesبررسی وجوب تعیینی نماز جمعه از خلال آیات و روایات187219162810.30497/quran.2015.1628FAاحمد علیقانعاستادیار دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع)Journal Article20141105There is no doubt about the importance of the Friday prayer in evolution of society and individuals. What is famous among people about the rule of Friday prayer is optional obligatory. It means that everybody can choose any of the two prayers: Friday prayer or the noon (zuhr) prayer in the noon of the day of Friday.
But this paper proves that according to the verses and traditions of infallible Prophet and Imams, the duty of most of the people on Friday noon is only the Friday prayer and nothing else.
If there is no Friday prayer or there are other excuses, Muslims must pray the noon prayer. This verdict can be one of the best keys for Cultural Revolution in Shiite society and making evolution in cultural, economic and political grounds in every society<em>تردیدی در اهمیت برقراری نماز جمعه در اصلاح فرد و اجتماع وجود ندارد. حکم تکلیفی این امر الهی در اذهان عموم مردم متدین به تبع فتوای جمعی از فقهای عظام وجوب تخییری در زمان غیبت است. این مقاله مروری دارد بر آیات قرآنی مربوط به نماز جمعه و روایات معصومان(ع)و با اشاره به سه نظریه مهم یعنی نظریه حرمت و وجوب تخییری و وجوب تعیینی نماز جمعه در زمان غیبت، آیات و روایات مربوط را بازخوانی میکند. دلایل مطرح شده توسط قایلان حرمت را سست و ضعیف میداند و اعتقاد دارد قایلان بزرگوار قول تخییری نیز برای اثبات رأی خود ادله روشن و قاطعی نیاورده و در نهایت قول به وجوب تعیینی نمازجمعه در این نوشته اثبات میگردد. اگر منظور از قایلان به وجوب تخییری وجوب ترتیبی باشد آنگاه نتیجه این پژوهش منطبق بر آرا آنها خواهد بود و در غیر این صورت شبهه مساوی بودن نماز ظهر و جمعه پرشور نبودن نمازهای جمعه را به دنبال خواهد داشت. وضعیتی که جوامع شیعی برعکس جوامع اهل تسنن با آن مواجهند.</em>https://qhs.isu.ac.ir/article_1628_efb76cff97aaf057654ef2f38cd77d73.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723Arabicچکیده عربی مقالات2202311629FAJournal Article20150725https://qhs.isu.ac.ir/article_1629_5c50b4df4b176845cd235b6a510c6903.pdfدانشگاه امام صادق علیه السلاممطالعات قرآن و حدیث2008-32118220150723Englishچکیده انگلیسی مقالات2322401630FAJournal Article20150725https://qhs.isu.ac.ir/article_1630_46031b3d04dc90994ca317a7c55c4289.pdf