قرآن کریم.

آذربایجانی، مسعود (۱۴۰۴ش، ۶ ژانویه)، راه‌های مواجهه با کنش‌ها و تعارضات معنوی، iqna.ir/00HvmC.

آمدی، عبدالواحد بن محمد (۱۴۱۰ق)، غرر الحکم ودرر الکلم، تحقیق مهدی رجایی، بیروت: دار الکتاب الإسلامی.

‏‫ابن بابویه، محمد بن علی (۱۴۱۶ق)، الخصال، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم: جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة.

‏‫ابن بابویه، محمد بن علی (۱۳۷۸ش)، عیون أخبار الرضا علیه السلام، تحقیق مهدی لاجوردی، تهران: نشر جهان.

‏‫ابن‌بابویه، محمد بن علی (۱۳۷۶ش)، الأمالی، تهران: کتابچی.

‏‫ابن‌بابویه، محمد بن علی (۱۳۶۲ش)، الخصال،  تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم: جامعه مدرسین.

‏‫ابن بسطام، عبد الله (۱۴۱۶ق)، طب الأئمة علیهم السلام، تحقیق محمدمهدی خرسان، نجف: المطبعة الحیدریة.

‏‫ابن قتیبة، عبد الله بن مسلم (۱۴۱۸ق)، عیون الأخبار، بیروت: دار الکتب العلمیة.

‏‫الخطیب، معتز (۲۰۲۱م)، «الطاعون والوباء: من اللاهوت العملی إلى الأخلاقیات التطبیقیة»، تبیّن، 35(9)، صص 79-112.

‏‫انصاری، محمدعلی (۱۳۹۷ش)، «تحول انگاره الهیات در طول تاریخ مسیحیت و اسلام»، سومین کنفرانس بین‌المللی مطالعات اجتماعی، فرهنگی و پژوهش دینی، کنفرانس بین‌المللی مطالعات اجتماعی، فرهنگی و پژوهش دینی، صص1-17.

‏‫باقری، حمید (۱۳۹۸ش)، «مبانی و ضوابط کاربست احادیث پزشکی در بنیان‌های کاربست روایات طبی»، مجموعه مقالات مدون از کارگاه‌های علمی-پژوهشی برگزارشده توسط کمیسیون توسعه پژوهش و آموزش عالی قرآن در نظام سلامت، تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی، صص 165-187.

‏‫بخاری، محمد بن إسماعیل (۱۴۴۰ق)، التاریخ الکبیر، تحقیق محمد بن صالح بن محمد الدباسی، بی‌جا: الناشر المتمیز للطباعة والنشر والتوزیع.

‏‫بخاری، محمد بن إسماعیل (۱۴۲۲ق)، صحیح البخاری، السلطانیة.

‏‫برقی، احمد بن محمد (۱۳۷۱ش)، المحاسن، تحقیق جلال الدین محدث، بیروت: دار الکتب الإسلامیة.

‏‫بهادر، حمیدالله (۱۳۸۵ش)، بهداشت عمومی در یک نگاه، چاپ دوم، تهران: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.

‏‫پرویزی، ‌محمد‌مهدی؛ زارع، ‌فرزانه؛ و جلادت، ‌امیرمحمد (۱۳۹۷ش)، «فهرست موضوعی واژگان طبی قرآن کریم»،  قرآن و طب، 4(3)، صص 200-204.

‏‫حسین‌زاده ایوری، امیر حسین؛ اخوان طبسی، محمدحسین؛ و اوحدی، مرتضی (۲۰۲۴م). «بررسی شبهه مادی انگاشتن اسراف براساس داده‌های ریشه‌شناختی و معناشناختی»، دوفصلنامه قرآن و روشنگری دینی، 4(2)، صص 95-112.

‏‫دورانت، ویل. (۱۳۳۷ش)، تاریخ تمدن، ترجمه احمد آرام و دیگران، تهران: اقبال.

‏‫طبرسی، حسن بن فضل (۱۳۷۰ش)، مکارم الأخلاق، تهران: الشریف الرضی.

‏‫طوسی، محمد بن حسن (۱۴۰۷ق)، تهذیب الأحکام، تصحیح: حسن خرسان، بیروت: دار الکتب الإسلامیة.

‏‫فراستی، امیرحسین (۱۴۰۲)، انگاره «شفاء» در الهیات سلامت: واکاوی تاریخی و زبان‌‌شناختی در بستر سنت تفسیری، (پایان‌نامه کارشناسی ارشد)، تهران: دانشگاه امام صادق (ع).

‏‫قطب راوندی، سعید بن هبه‌الله (۱۴۰۷ق)، الدعوات، بی‌جا: مدرسة الإمام المهدی (علیه السلام‏).

‏‫کلینی، محمد بن یعقوب (۱۴۰۷ق)، الکافی، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم: دار الکتب الإسلامیة.

‏‫مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی (۱۴۰۳ق)، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.

‏‫مسعودی، عبدالهادی (۱۳۹۸ش)، گام‌های ضروری در شکل‌گیری عنوان «طب اسلامی». در بنیان‌های کاربست روایات طبی: مجموعه مقالات مدون از کارگاه‌های علمی-پژوهشی برگزارشده توسط کمیسیون توسعه پژوهش و آموزش عالی قرآن در نظام سلامت، تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی، صص83-113.

‏‫مکی، محمد بن علی (۱۴۲۶ق)، قوت القلوب فی معاملة المحبوب ووصف طریق المرید إلى مقام التوحید، تحقیق(عاصم إبراهیم الکیالی، بیروت: دار الکتب العلمیة.

‏‫منسوب به امام رضا (ع) (۱۴۰۲ق)، طب الإمام الرضا علیه السلام‏ (الرسالة الذهبیة)، تحقیق محمد مهدی نجف، تهران: مطبعة الخیام.

‏‫نصیری، علی (۱۳۸۷ش)، «تبارشناسی روایات طبی»، پژوهشنامه قرآن و حدیث، 2(4)، 93-112.

‏‫نوری، حسین بن محمدتقی (۱۴۰۸ق)، مستدرک الوسائل، قم: موسسة آل البیت (علیهم السلام) لإحیاء التراث.